الفيض الكاشاني

314

منتخب مكاتيب قطب ( فارسى )

برافروزد به آتش انتقام آن را باز نشانند . اى مغروران ! غضب جمره‌اى از نار جهنم ، جوع تبشى « 1 » است از آتش دوزخ . عذاب ادنى به شما از آن مىچشانند تا باز وقت عذاب اكبر افتيد و انديشهء آن بكنيد پيش از آن كه بغتةً شما را فرو گيرد . اى عذاب ادنى باش تا به روزگار « 2 » عذاب اكبر را مدفعى انديشيدن است . در خانهء امام زين العابدين - على آبائه و عليه الصلاة والسلام - آتشى گرفت و آن سرور در سجده بود ، هرچند مىگفتند : يابن رسول‌اللَّه النّار ! النّار ! پروا نمىكرد . بعد از اداى نماز از او بازخواست مىكردند فرمود : « ألْهَتْني الْنَّارُ الكُبرى » « 3 » يعنى آتش بزرگ مرا از اين مشغول داشته بود . تقاضاى قرضخواه مىبينيد كه چه سخت است ، جماعتى كه ايشان را حقوق نزد شماست روز قيامت دست در دامن شما زنند و از چنگ نگذارند و گويند حق ما بازده ، ملاحظه كنيد كه چه سخت است . امروز چون كار به تنگ رسيد گيرم كه مِلك بفروشيد و باز دهيد ، آن روز چه توان كرد كه مِلك و مال نباشد و تنها در آن جا مانده باشيد ، كه « لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ » . « 4 » انديشه كنيد كه چه اضطراب روى نمايد ، « ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلى عَذابٍ غَلِيظٍ » . « 5 » روز پاداش به خداى آسمان و زمين كه اين سخن حق است و چنين روز خواهد بود و دادِ مظلومان از ظالمان خواهد گرفت . نيكى ظالم به مظلوم

--> ( 1 ) . تبش : گرما ، تابش . ( 2 ) . در حاشيه ف : كه وقت عذاب اكبر را ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 46 ، ص 84 . در مصدر « الهتنى عنها . . . » است . ( 4 ) . و ( روز قيامت به آن‌ها گفته مىشود : ) همهء شما تنها به سوى ما بازگشت نموديد ، همان‌گونه كه روزاوّل شما را آفريديم ! و آنچه را به شما بخشيده بوديم ، پشت سر گذارديد . سورهء انعام ، آيهء 94 . ( 5 ) . سپس آن‌ها را به تحمّل عذاب شديدى وادار مىسازيم . سورهء لقمان ، آيهء 24 .